شمارۀ یکصد و چهاردهم هفته نامۀ رفاه نوجوانان امروز دوشنبه 11 سرطان 1397 مطابق با 2 جولای 2018 از چاپ

تأکید شهروندان حوزۀ غرب بر تداوم گفتگوهای صلح

تأکید شهروندان حوزۀ غرب بر تداوم گفتگوهای صلح

به گزارش مجلۀ رفاه نوجوانان، همایش صلح خواهی مردم افغانستان به ابتکار شورای هـمـاهنگی و انـسـجـام شـوراهـای ولایتی و با اشتراک باشندگان ولایت‌های هرات، قندهار، هلمند، ارزگان، فراه، نـیـمروز، غور، بادغیس و زابل در شهر هرات برگزار شد.
محمد آصف رحیمی والی هرات از برگزاری این همایش و این‌که شهروندان کشور به خاطر استقرار صلح به اجماع رسیده اند، ابرازخرسندی نمود. وی افزود: ملت افغانـستان باهم برادر اند، اما تعداد کوچک و حلقات استخبارات بیگانه بخاطر کـشـتـن شـهـرونـدان احـســاس ندامت نمی‌کنند .
باز محمد ناصر رئیس شورای ولایتی نیمروز نیز بر تحکیم صلح پایدار در کشور تأکید نمود.
درین میان، سید عبدالوحید قتالی رئیس ادارۀ امور ریاست جمهوری ابراز داشت که اتحاد و وحدت مردم و استقبال آنان از آتش‌بس، محاسبات منطقه را به هم ريخت و مردم با ملاک قراردادن مؤلفه‌های اسلامـی، عزت و وحدت خود را به نمايش گذاشتند.

با حذف قهرمانان، توپ طلا از آن کی خواهد شد؟

با حذف قهرمانان، توپ طلا از آن کی خواهد شد؟

به گزارش مجلۀ رفاه نوجوانان، رقابت برای کسب توپ طلا با اتفاقاتی که در هفتۀ اخیر رخ داد، شرایط متفاوتی پیدا کرد. کریستینو رونالدو و لیونل مسی، دو کاندیدای اصلی این جایزه با جام جهانی خداحافظی کردند. مسی به همراه تیم‌ ‌ملی فوتبال ارجنتاین سه بر چهار مغلوب فرانسه شد و رونالدو با پرتگال دو بر یک مغلوب یوروگوا شد. دو ستارۀ کنونی جهان از سال ۲۰۰۷ اجازه ندادند بازیکنی برندۀ توپ طلا شود. آخرین فوتبالیستی که توانست صاحب این عنوان شود، کاکا بود. رونالدو در سال‌های ۲۰۰۸، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ برنده توپ طلا شد. این‌ در حالی است که مسی توانست در سال ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵ این عنوان را به دست آورد.
ستارۀ ارجنتاینی در سال ۲۰۱۰ در حالی برندۀ این جایزه شد که در مرحلۀ یک چهارم نهایی جام جهانی افریقای جنوبی با ارجنتاین مقابل آلمان شکست خورد و از صعود به دور بعد باز ماند. اندرس اینیستا و ژاوی هرناندس، دو نامزد نهایی توپ طلا با وجود این که به همراه اسپانیا فاتح جام جهانی شدند، نتوانستند این جایزه را از آن خود کنند.
در نبود ستاره‌های پرتگال و ارجنتاین، کیلیان ام‌باپه، انتوان گریزمان و نیمار می‌توانند برای بدست آوردن این جایزه امیدوار باشند.

هفتۀ ملی جامعۀ مدنی در هرات برگزار شد

هفتۀ ملی جامعۀ مدنی در هرات برگزار شد

به گزارش مجلۀ رفاه نوجوانان، هفتۀ ملی جامعۀ مدنی با اشتراک بیش از 150 تن از فعالان جامعۀ مدنی از سرتاسر کشور در شهر هرات تجلیل شد.
به گفتۀ مسئولان انستیتوت جامعۀ مدنی افغانستان که برگزار کنندۀ نشست هفتۀ ملی جامعۀ مدنی هستند، این نشست سه روزه به هدف تقویت روابط میان فعالان جامعۀ مدنی، بررسی چالش‌ها و ارائۀ راهکارها برای بهبود فعالیت‌های مدنی در کشور برگزار شده است.
خلیل رئوفی عضو گروه کاری مشترک جامعۀ مدنی گفت: با این‌که جامعۀ مدنی در افغانستان نو پا است، اما توانسته تا در عرصه‌های گوناگون همکار خوب برای شهروندان افغانستان و حکومت باشد.
رئوفی افزود: با آن‌که جامعۀ مدنی در افغانستان توانسته تا صدای رسای شهروندان برای رفع مشکلات شان باشد، اما در مقابل فعالیت‌های شان چالش‌های زیادی وجود دارد.
از سوی دیگر، سید واسع سیدی فعال مدنی در هرات تاکید می‌کند که نهادهای جامعه مدنی در افغانستان نه تنها حامی خوبی برای شهروندان بوده، بلکه حکومت را در اجرای کارها در عرصه‌های مختلف همکاری نموده و از حق‌تلفی‌ها و کم کاری‌ها از سوی برخی از عناصر جلوگیری کرده است.
ویس احمد حکمت بنیانگذار گروه فرهنگیان جوان زون غرب می‌گوید که در هفتۀ ملی جامعۀ مدنی روی افزایش شفافیت فعالیت‌های جامعۀ مدنی و حسابدهی این نهادها، تقویت روابط دولت و جامعۀ مدنی، چگونگی سهم‌گیری جامعۀمدنی در انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها بحث‌ها و گفتگوهای همه‌جانبه صورت گرفت.
آقای حکمت افزود: هفتۀ ملی جامعه مدنی در تقویۀ روابط میان مسئولان نهادهای مدنی در ولایت‌های مختلف و استفاده از تجارب یکدیگر مؤثر واقع گردید و آغازی برای هماهنگی و انسجام جامعۀ مدنی در سطح ملی بود.

مردم خسته از جنگ، صلح پایدار می‌خواهند!

 

مردم خسته از جنگ، صلح پایدار می‌خواهند!
نویسنده: ویس احمد حکمت
(نشر شده در شمارۀ 112 نشریۀ رفاه نوجوانان)

پس از اعلام آتش بس از سوی دولت افغانستان و بعداً از سوی طالبان در روزهای عید سعید فطر، این آتش بس مایۀ امیدواری هر شهروند این سرزمین برای صلح و آرامش گردید؛ مردم کشور عزیز ما بعد از چندین سال جنگ و خشونت‌های متواتر، برای سه روز صدای شلیک، انفجار و انتحار را کمتر شنیدند و همه با خُرسندی، کدورت‌ها را دور ساخته، افراد مسلح نظام و مخالفان مسلح همدیگر را در آغوش گرفتند تا رضای خداوند را بدست آورده و حتی برای چند روز هم که ممکن است، در فضای باهمی زندگی کنند؛ سخن همان مرد زابلی که گفت: اگر نیاز باشد، همۀ فرزندان اش را برای صلح پایدار در کشور آمادۀ قربان‌گاه می‌سازد، آرزوی همۀ ملت ما است، به همین دلیل، تقاضای صلح از همه طرف‌های درگیر جنگ در کشور با واکنش مثبت و حمایت گستردۀ مردم مواجه گردید.
با آغاز آتش بس، مردم خسته از جنگ که تشنۀ صلح و آرامش هستند، برای پایان جنگ و کشتار، در اکثر ولایت‌ها از طالبان استقبال کردند تا همه به جای استفاده از تفنگ، برای رفاهیت خویشتن و فرزندان خود در روند آبادی و ترقی کشور سهیم شوند و برای مردم فقیر و زیر خط فقر، زمینۀ اشتغال‌ سالم و کسب روزی حلال آماده گردد.
و اما با ختم سه روز عید و پایان دادن آتش بس از جانب گروه طالبان، افغان‌ها شاهد درگیری‌های مخالفان مسلح در برخی از ولایت‌ها بودند که در نتیجه همان جوانان مدافع سرزمین که روزهای قبل به استقبال مخالفان مسلح شتافته بودند، جان‌های شیرین شان را از دست دادند و در نهایت، ملت مسلمان ما باری دیگر در یأس و اندوه قرار گرفتند.
حال پرسش این‌جاست که این آتش‌بس سنگرها بود و یا مانور نظامی؟ اگر آتش بس بود، نباید مخالفان مسلح خود را با اسلحۀ مختلف‌النوع به رسانه‌ها و صفحات مجازی نمایش می‌دادند، بلکه باید به خانه‌های شهدای راه وطن رفته و با یتیمان و بیوه زنان ناشی از جنگ‌‌های فرسایشی همدردی می‌کردند تا حد اقل مرهمی می‌بود بر زخم‌های مردم رنج‌دیده و اندوهگین این سرزمین.
این آتش بس و حرکات نظامی در تضاد همدیگر قرار گرفته و خواه، نخواه مردم را نگران اوضاع فعلی ساخته که نیاز است تا پالیسی منظم صلح که نهایت کاهش در تهدیدات علیه مردم را به همراه داشته باشد، توسط کار آزموده‌های امور نظامی و امنیتی کشور و با حمایت علمای دینی و وطن‌دوستان واقعی این سرزمین تهیه، مورد غور و بررسی قرار گیرد تا بدین ترتیب، صلح یک‌جانبه سبب تشدید جنگ‌ نشده و زمینۀ تهاجمات را برای دشمنان داخلی و خارجی کشور مهیا نسازد؛ تأکید ملت برای صلح پایدار از این جهت است که صلح پایدار زیست باهمی مسلمانان را در پی داشته و سرزمین مان را از حالت فقر، برادرکُشی و وابستگی به بیگانه‌ها نجات می‌دهد و با استفاده از سرمایه‌های طبیعی می‌توان در جهت افزایش عرضۀ خدمات صحی، آموزشی و رشد اقتصادی کشور گام برداشت، سطح زندگی مردم را در دهات و شهرها بهبود بخشید و در نهایت، استقلال اقتصادی را به وجود آورد.
پس آنانی‌که اندیشۀ آزادی و استقلال کشور را در سر می‌پرورانند، باید از جنگ خانمان‌سوز دست کشیده و در جهاد اقتصادی برای کسب رضای خدای متعال و حمایت مردم شان پیشگام شوند تا دولت مردمی در ایجاد رفاهیت به شهروندان، ابتکارات و دست‌آوردهای را داشته باشد، ورنه جنگ‌های فرسایشی، ملت ما را همواره ماتم‌زده، فقیر و وابسته نگه خواهد داشت و آزادی واقعی رویا خواهد ماند.

آتش بس یا نمایش قدرت؟

 

آتش بس یا نمایش قدرت؟
نویسنده: سلطان احمد آریا (استاد پوهنتون)
نشر شده در شمارۀ 112 هفته نامۀ رفاه نوجوانان

چهار دهه است که تنور جنگ افغانستان شعله‌ور است. شعله‌ی که همه چیز از جنس خوبی را سوخـتـانـده و به‌جای آن نـفرت و خشونـت به‌بار آورده اسـت. ایـن جـنـگ به روش‌های مختلف و با بازیگران مـتفاوتی به پیش برده شده است. زمـانـی رقـابت غرب و شرق آتش تـنور جنگ این کشور را شعله‌ور داشت، وقـتـی رقابت‌های داخـلـی و امروز چیزی مخلوطی از عـوامل داخلی، منطقه‌یی و جهانی.
در دوران پسا طالبان، سه ماه نخست سال 1397 خونین‌ترین ماه‌های جنگ افغانستان را در 17 سال گذشته رقم زدند. در این سه ماه طالبان بیشترین تلاش خود را به‌خرج دادند تا ولسوالی‌ها و ولایت‌های بیشتری را از کنترول دولت خارج سازند و در این میان انسان های زیادی را کشتند، اما دولت افغانستان در 17 جوزا از آتش‌بس با طالبان سخن گفت و به مناسبت عید سعید فطر آتش‌بس (8 روزه) با طالبان را اعلام داشت. رئیس جمهور به نیروهای امنیتی کشور دستور داد تا در این مدت (27 رمضان تا 5 عید) حملات تهاجمی علیه طالبان مسلح افغان را متوقف سازند. به همین گونه طالبان نیز در 19 جوزا آتش بس سه روزه (روزهای عید) را اعلام داشتند. این برای نخستین بار در 17 سال گذشته است که طالبان به درخواست دولت افغانستان برای آتش‌بس پاسخ مثبت دادند.
طالبان در روزهای آتش بس اعلام شده از طرف دولت با شدت زیاد به جنگ ادامه دادند و شمار زیادی از نیروهای امنیتی افغانستان را کشتند، اما در در سه روز عید که از جانب آن‌ها آتش بس اعلام شده بود به وعدۀ شان وفادار ماندند. در سوم عید، دولت افغانستان آتش‌بس یک جانبه را برای مدت 10 روز دیگر تمدید کرد، اما طالبان آن را نپذیرفتند و یک شنبه شب، جنگ میان نیروهای امنیتی افغانستان و طالبان در ولایت‌های لغمان، هلمند، قندهار و فراه از سر گرفته شد.
آتش‌بس به عنوان اولین حلقه از زنجیر سه حلقه‌یی؛ آتش بس، متارکه و ترک مخاصمه برای طرفین جنگ امریست معمول، اما چیزی که مردم افغانستان را بهت زده ساخت، حضور طالبان مسلح در شهرها و نصب بیرق این گروه در کنار بیرق جمهوری اسلامی افغانستان در کابل و برخی شهرها دیگر بود. این گونه آتش‌بس پرسش‌های بی‌شماری را در ذهن انسان پرسش‌گر و شکاک ایجاد می‌کند؛ چرا طالبان تن به آتش‌بس مؤقت دادند؟ چرا به طالبان اجازه داده شد به گونۀ مسلح وارد شهرها شوند؟ چرا به طالبان اجازه داده شد بیرق خود را در مرکز شهر کابل به اهتزاز در بیآورند؟ آیا واقعاً بعد از ختم آتش‌بس همه طالبان از شهرها خارج شدند؟ برنامۀ بعد از آتش‌بس چیست؟ طراحان این آتش‌بس چه کسانی بودند؛ داخلی یا خارجی؟ موقف دولت پاکستان در این روند چه بوده است؟ آیا امریکایی‌ها فقط نظاره‌گر اوضاع بودند یا مهندس این طرح؟ و ده‌ها پرسش دیگر.
پاسخ دادن به همه پرسش‌های بالا از حوصلۀ این نبشتۀ کوتاه بیرون است و نویسنده هم چنین قصدی ندارد، اما چند نکته را می شود برجسته ساخت:
1- پنهان‌کاری حکومت؛ معلوم نیست که بحث آتش‌بس میان دولت افغانستان و طالبان از چه زمانی شروع شده بوده است، اما مردم در 17 جوزا با اعلام آتش بس از طرف حکومت از این تصمیم آگاه شدند. حتی نمایندگان مردم در پارلمان نیز از این تصمیم آگاه نبودند. این یعنی پنهان کاری و نوعی بی احترامی به ارادۀ مردم.
2- آتش بس یا صلح؟ از ویژگی‌های مردم افغانستان جو گیر شدن و تحت تأثیر تبلیغات قرار گرفتن است. مردم با دیدن طالبان در شهرها و گفتگوی طالبان با مقام‌های دولت افغانستان جو ‌گیر شدند و فکر کردند که صلح به افغانستان برگشته است. شماری با طالبان عکس انداختند و خیلی دیگر از آقای غنی از این بابت سپاس‌گزاری کردند. این‌ها به ادامۀ درامه فکر نکردند و حتی ندانستند که آتش بس مؤقت چیزی متفاوت از (صلح) است.
3- آتش‌بس با طالبان یا پاکستان؟ مقام‌های دولت افغانستان همواره از پاکستان به عنوان حامی طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی یاد کردند و گفتند که کلید صلح افغانستان به دست پاکستان است، اما در این آتش‌بس وانمود شد که طالبان خود به درخواست دولت افغانستان لبیک گفتند. گروهی‌که سال‌هاست در خدمت پاکستان اند، چگونه می‌شود به یکبارگی از این کشور ببرند و با دولت افغانستان آتش‌بس کنند؟ حتی بسیاری از تحلیل‌گران این آتش‌بس را آتش‌بس میان امریکا و پاکستان می‌دانند.
4- روحیۀ اردو؛ یکی از منابع قدرت دولت روحیۀ نیروهای دفاعی و امنیتی است؛ ارتش زمانی در جنگ موفق است که از روحیۀ بالا و قوی برای مبارزه برخوردار باشد.
نیروهای امنیتی افغانستان که در روزهای عید در شهرهای مختلف کشور با طالبان بغل‌کشی کردند و رفتار احترام آمیز و برادرانۀ قوماندانان خود را با طالبان دیدند، چگونه می‌توانند فردا به میدان جنگ بروند؟ سربازانی‌که امشب در ولایت‌های مختلف با طالبان می‌جنگند، چه احساسی دارند؟ آن‌ها که حالا خوب می‌دانند هر لحظه امکان دارد پردۀ نمایش برگردد، با چه روحیۀ با طالبان جنگ کنند؟ واضح است که روحیۀ ارتش دیگر به حالت گذشته بر نمی‌گردد، مگر این‌که دولت واقعاً بتواند تعریف درستی از دشمن ارائه کند.
5- ایجاد وحشت؛ با این‌که تمام شهروندان افغانستان خواهان آتش‌بس با مخالفان، تأمین صلح و رفتن به سوی فردای روشن اند، اما حضور یکبارگی طالبان مسلح در شهر برای خیلی از شهروندان کشور نفرت انگیز و وحشت‌آور بوده است. آن‌ها به این فکر می‌کنند که اگر امروز طالبان به این سادگی می‌توانند وارد شهرها شوند، چه تضمینی وجود دارد که فردا در ختم آتش‌بس از شهرها خارج شوند و چه اطمینان وجود دارد که فردا همین کسانی که این‌ها را وارد شهرها ساختند، شهرها را به آن‌ها نسپرند؟
با این همه، بازیگران پشت صحنۀ این آتش‌بس برای مردم افغانستان نشان دادند که طالبان در کنترول آن‌هاست و آن‌ها می‌توانند طالبان را برای جنگ یا صلح به شهرها بکشانند و برای دولت افغانستان هم تفهیم کردند که طالبان به عنوان یک جریان بدیل مترصد فرصت و فرمان اند و اگر دولت افغانستان خود را با منافع آن‌ها همسو نسازد یا به خواسته‌های آن‌ها جامۀ عمل نپوشاند، این گروه را سکاندار قدرت افغانستان خواهند ساخت. شاید هم حکومت برای مخالفان سیاسی خود چنین چیزی را تفهیم کرده باشد.

زعفران افغانستان، بهترین زعفران جهان

 

زعفران افغانستان، بهترین زعفران جهان

زعفران افغانستان از لحاظ کیفیت، برای چهارمین سال متوالی در جشنوارۀ جهانی زعفران مقام اول را کسب کرده است.
اکـبر رستمی سـخـنـگـوی وزارت زراعت و مـالـداری می‌گوید زعـفـران افغانستان در یک جشنوارۀ بین‌المللی در بلجیم، در رقابت با زعفران ایـران و هندوستان که تـولید کننده و تـأمـین کنندۀ بیشترین زعفران در جهان هستند، مقام اول را کسب نموده است.
آقای رستمی می‌گوید زعفران در افغانستان گسترش قابل توجهی داشته و علاقه‌مندی برای کشت آن در نزد دهاقین افزایش یافته است، به همین منظور، وزارت زراعت در نظر دارد که به مقدار ۲۴۵ متریک تُن پیاز زعفران را در ۲۳ ولایت به دهاقین توزیع کند.
این در حالی‌است که طی سال گذشته، 10.6 متریک تُن زعفران در سراسر کشور تولید شده و انتظار می‌رود در سال جاری، این مقدار افزایش یابد.
گفتنی‌است زعفران افغانستان درگذشته نیز، طی سه سال متوالی در سطح جهانی مقام اول را کسب کرده و به عنوان با کیفیت ترین زعفران مطرح شده بود.

کامیاب شده‌های کانکور خدمات ملکی به زودی آغاز به کار می‌کنند

 

کامیاب شده‌های کانکور خدمات ملکی به زودی آغاز به کار می‌کنند

بیش از هفت صد تن در بست‌های پنجم و ششم خدمات ملکی پس از سپری نمودن آزمون کانکور در هرات کامیاب شده اند.
داکتر پرویز آرزو رئیس کمیسیون اصلاحات اداری و خدمات ملکی زون غرب می‌گوید طی مـراحـل اسـنادافراد کامیاب شده آغاز شده و به زودی این افراد کار شان را رسماً آغاز خواهند کرد.
از سوی دیگر، کبیر ایثار عضو شورای ولایتی هرات می‌گوید گزینش کارمندان دولتی از طریق کانکور، کار را برای افراد سؤ استفاده گر دشوار ساخته است و تداوم روند اصلاحات در کشور می‌تواند باعث ایجاد نظم و کاهش فساد اداری در ادارات دولتی شود.
همچنان راه یافتگان به بست‌های خدمات ملکی گزینش از طریق کانکور را سرآغاز فصل شایسته سالار و ختم دورۀ گزینش‌های سلیقه‌یی عنوان می‌کنند.

تجلیل از روز جهانی محیط زیست با شعار مبارزه با آلودگی پلاستیک) در هرات

 

تجلیل از روز جهانی محیط زیست با شعار مبارزه با آلودگی پلاستیک) در هرات

به گزارش مجلۀ رفاه نوجوانان، از روز جهانی محیط زیست با شعار (شکست و مبارزه با آلودگی پلاستیک) در شهر هرات تجلیل به عمل آمد.
این برنامه توأم با اجرای حشر عمومی پاك كاری به منظور نهادينه شدن فـرهـنـگ مسئوليت پذيری شهروندان در پاكی و حفظ محيط زیست برگزارشد.
نصیراحمد فضلی رئیس محیط زیست هرات گفت: «برپایی همچو برنامه‌های نمادین می‌تواند فرهنگ شهر نشینی را برای شهروندان مـعـرفـی کـنـد تا مردم از برنامه‌های محیط زیستی آگاهی کامل پیدا کنند .
در همین حال، محی الدین نوری معاون مقام ولایت هرات گفت: «هرات یکی از جمله ولایاتی است که به شدت در حال توسعه و رشد فرهنگی بوده و چنین فعالیت‌های انگیزشی در تقویت فرهنگ محیط زیستی نقش به سزای دارد ».

دسترسی شهروندان به نهادهای عدلی و قضایی افزایش یافته است

 

دسترسی شهروندان به نهادهای عدلی و قضایی افزایش یافته است

مسئولان در ریاست حارنوالی استیناف هرات از افزایش میزان دسترسی شهروندان به نهادهای عدلی و قضایی خبر می‌دهند.
خواجه عبدالحق احمدی رئیس این اداره در یک نشست خبری گفت:«سال گذشته 2800 واقعۀ جرمی در این ریاست به ثبت رسیده که از این میان ، نود فیصد دوسیه‌ها از سوی حارنوالان و قضات طی مراحل و رسیده گی قانونی شده است.
آقای احمدی ثبت واقعۀ جرمی خشونت علیه زن را 245 قضیه در سال گذشته بیان کرد و از مواصلت هفتاد دوسیۀ فساد اداری، کشف پنجاه عراده موتر سایکل و 550 قضیه از سطح ولسوالی‌ها خبر داد.
وی افزود: در سال جاری 187 زندانی از محبس هرات رها گردیدند و در سال گذشته 1337 زندانی از این محبس رهایی یافتند که بیش از نیمی از این ارقام را مردان تشکیل می‌دهند.

نیاز به تلاش همگانی برای تأمین امنیت هرات

 

نیاز به تلاش همگانی برای تأمین امنیت هرات
(نویسنده: ویس احمد حکمت)

هرات به دلیل گذشتۀ تاریخی-فرهنگی اش، شهر باستانی و به دلیل وضعیت اقتصادی و جغرافیایی اش، از عمده‌ترین مراکز تجارتی و اقتصادی کشور خوانده می‌شود.
هرات با وصف نابسامانی ها و آشفتگی‌های موجود، نسبت به ولایت‌های دیگر درخشش خوبی داشته، صنعت و تجارت در این شهر رشد قابل ملاحظۀ داشته، به حدی که این شهر را یکی از قطب‌های مهم اقتصادی کشور می‌دانند، تغییرات مثبت در سکتور تحصیلات عالی و تعلیم و تربیه محسوس است و ظاهر شهر هم زیباتر از گذشته به چشم می‌خورد؛ مردم هرات هم در عرصۀ مدنیت خواهی، تحکیم حاکمیت قانون و روحیۀ همدیگر پذیری، انعطاف پذیری و بالندگی نسبت به بسیاری از مناطق کشور پیشرو هستند.
با وصف این همه خصوصیات مثبت، در کنار مداخلات به هدف تضعیف صنایع و رشد اقتصادی این ولایت، حضور برخی افراد و گروه‌های مخلل برای ناامن سازی و خدشه دار ساختن فضای امن هرات که رفاهیت و آرامش همشهریان ما را به مخاطره می‌اندازد، مایۀ نگرانی است.
افزایش آزار و اذیت‌ها در جامعه باعث بی‌نظمی در حیات اجتماعی شده و از رفاهیت شهروندان می‌کاهد، آرامش روحی را بر هم زده و ارائۀ خدمات شهری اعم از تولیدات، تعلیم و تربیه، صحت و مطبوعات را در معرض تهدید عدۀ فرصت طلب قرار می‌دهد.
باج گیری، اختطاف، قتل، راه‌گیری و فساد اخلاقی مانع انکشاف جامعه و توسعۀ فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی شده، نظم جامعه را متزلزل ساخته، شهروندان را به سوی بی اعتمادی به نظام و اجتناب از پیدا کردن روزی حلال تشویق می‌نماید و در نهایت افزایش این پدیده‌‌های منفی منجر به تضعیف پایه‌های حکومتداری خوب و نظام مردم سالار خواهد شد.
تعدد افراد مخلل امنیت با نام‌های مختلف و وقوع حوادث جنایی در چند ماه اخیر در شهر هرات، همواره نگرانی و اضطراب شهروندان این شهر را به همراه داشته، تا جای که دزدی موبایل و وسایل نقلیه در روز روشن و در نقاط مزدحم شهر به یک امر عادی مبدل شده و از سوی دیگر، رفت و آمدهای شبانه را کاهش داده است.
این نگرانی‌های امنیتی ایجاب می‌نماید تا پولیس به عنوان تأمین کنندۀ نظم و امنیت در جامعه، به خنثی سازی باندها و گروپ‌های اوباش که باعث اضطراب مردم در سطح شهر شده اند، اقدام کند تاجوانان منحرف که جز معتاد شدن به مواد مخدر و مفت خوری، چیز دیگر از آن‌ها متصور نیست، به صراط‌المستقیم هدایت شوند. تحقق یک پلان منسجم برای تأمین امنیت و نظم در شهر هرات بدون شک نقطۀ پایان این نگرانی‌ها خواهد بود؛ البته تلاش‌های اخیر رهبری پولیس هرات درین خصوص درخور تقدیر و مورد حمایت عام مردم است.
در کنار تدابیر امنیتی، با اجرای برنامه‌های کاریابی توسط وزارت کار و امور اجتماعی، روشنائی و آگاهی از دستورهای دینی در خصوص اصلاح جامعه توسط علمای کرام، فراهم‌آوری زمینۀ استخدام جوانان در بخش‌های خدماتی و تولیدی و آگاهی عامه توسط رسانه‌ها می‌توان سطح جرایم در شهر را تنزیل داد تا همشهریان ما در فضای آرام و عاری از دغدغه به زندگی خود ادامه دهند.

«نسل فردا، متضمن رفاه و آسایش»

به مناسبت روز جهانی کودک:

«نسل فردا، متضمن رفاه و آسایش»

نویسنده: جمعه گل خیرخواه

12جوزا برابر با دوم جون،روز جهانی کودک و 24 جوزا برابر با 14 جون روزجهانی منع کار کودکان نامگذاری شده است.
اطفال از بدو تولد به تربیت و پـرورش پـدر و مادر سـالـم و عاقل ضرورت دارند که آن‌ها را تحت حمایت و تربیۀ سالم صحی، ذهنی، تربیتی اجتماعی و فرهنگی قرار دهند.
عقل، ذهن، جسم و روح اطفال در دوران کودکی تکمیل نبوده، رشد آن‌ها در مراحل طفولیت، نوجوانی و جوانی به پرورش فزیکی، تعلیم و تربیه و سلامت روح و روان آن‌ها در کانون خانواده و سپس در محیط کودکستان‌ها، مکاتب و دارالعلوم‌ها بر می گردد.
گاهی عدۀ کمی از اطفال وکودکان دیده می شوند که به نبوغیت و ذکاوت در آوان طفولیت می‌رسند و به حیث نابغه معرفی و مشهور می‌شوند.
از زمان خلقت حضرت آدم و مادر بشریت، بی بی حوا، پیامبران الهی در دامان پدر و مادر پرورش و تربیت یافته و به رشد فکری، کمال و جمال رسیده اند. خداوند متعال نظر به ضرورت و حکمت زمان و مکان، یکی پی دیگری را به پبامبری مبعوث نمود تا خداشناسی، انسان شناسی، طبیعت شناسی، مخلوق شناسی و فراگیری علوم و فنون را در جهان پهناور به بنده‌هایش تشریح و توضیح نماید.
حضرت محمد مصطفی (ص)، این ابرمرد جهان بشریت که در زمان طفولیت از پدر و مادر یتیم شده و تحت تربیت و پرورش کاکای شان عبدالمطلب قرارگرفتند، نظر به خواست خداوند متعال از دورۀ طفولیت با نبوغیت و اعجاز خدادادی به رشد کمال و جمال رسیده و در امتحان دشوار دورۀ کودکی، نوجوانی و جوانی با تحمل و بردباری عبودیت و فرمان‌برداری پیروز بدر آمدند.
اطفال، این نونهالان و سرمایه های جهان هستی، زندگی پدران و مادران در همه دنیای بشری نیاز به مواظبت،تربیت و حمایت معنوی و مادی دارند، همانطوری‌که اطفال چشم امید عاطفی زندگی مرفه و آرام از اولیای خویش دارند، والدین نیز از فرزندان خویش که آن‌ها را با امکانات محدود پرورش و بزرگ می‌کنند،
آرزوهای بزرگ در سر می‌پرورانند تا از ثمر تعلیمات علوم و فنون قبول شدۀ اسلام و کار مثمر آنان استفاده نمایند.
چندین سال جنگ ویرانگر، صدمات بزرگ و تحمل ناپذیر بر زیرساخت‌های جامعۀ ما وارد نمود؛ میلیون‌ها طفل و کودک آسیب پذیر گردیده و به اثر فقر و بیکاری از تعلیم و تربیه و صحت فزیکی و روانی محروم مانده، یا نان آور و یا بار دوش خانوادۀ خود بوده اند.
در ارشادات آیات متعدد قرآن مجید وهدایات بشردوستانۀ پیامبر اسلام(ص) درمورد تغذیه، تربیت و پرورش سالم جسمی وعقلانی اطفال تأکید جدی به عمل آمده است.
همچنانی‌که در ارشادات دین مبین اسلام و آیات متعدد قرآن مجید به تغذیه، تربیت و پرورش سالم جسمی و عقلانی اطفال تأکید شده، در بند دوم مادۀ 25 اعلامیۀ جهانی حقوق بشر نیز چنین تذکر یافته است: «مادران وکودکان حق دارند که از کمک و مراقبت‌های مادی و معنوی برخوردار شوند ».
همه ساله از روز جهانی طفل با مصارف هنگفت و تدویر ورکشاپ‌های بی اثر زیر عنوان حمایت ازاطفال کشور به شکل نمایشی و اغواکننده تجلیل می‌گردد که نیاز است تا این تجلیل‌‎ها جای خود را به کار بیشتر روی حمایت از بهبود وضعیت اطفال این سرزمین بدهد.
ترجیح داده می‌شود به عوض تجلیل نمادین از روز جهانی کودک که مصارف زیادی را به همراه دارد، در جهت رشد و پرورش اطفال این سرزمین که سرمایه‌های بشری به شمار می روند، توجه جدی صورت گیرد تا نسل‌های بعدی در رفاه و آرامش به سر برند و بدین ترتیب نسل فردا، متضمن رفاه و آسایش باشند، نه میراث بر جنگ و بدبختی.

#نشرشده_در_شمارۀ_108رفاه_نوجوانان_ندای‌جوانان‌غرب‌افغانستان

سخن نخست:

نقطه پایان بر سر تجارت با زندگی انسان‌‌ها
«نویسنده: ویس احمد حکمت مؤسس و مدیرمسئول مجلۀ رفاه نوجوانان»

اخیراً حمیده عبدالله مشهور به شیرین‌گل پرسوز هنرپیشۀ 65 سالۀ افغان که بیش از 20 سال می‌شود در سویدن زندگی دارد، برای انجام عملیات پیوند کلیه (گُرده) به هرات آمد؛ عملیات خانم عبدالله با مؤفقیت سپری شد و او صاحب کلیۀ جدید و صحتمندی دوباره شد. او در صحبت هایش با رسانه‌ها ابراز نموده که در کشورهای اروپایی برای او که وضعیت اقتصادی خوبی ندارد، انجام این عملیات دشوار بود، ولی با هزینۀ اندک توانسته در هرات کلیۀ جدید بدست آورد. مسئولان یک شفاخانۀ خصوصی که عملیات‌های پیوند کلیه را در هرات انجام می‌دهند، نیز از پیوند بیش از 25 کلیه در یک ماه اخیر خبر می‌دهند که از این میان، تعدادی از خارج از کشور به هرات آمده اند.
با وصف این‌که پیشرفت علوم طبی و شفاخانه‌های هرات مایۀ خُرسندی است، اما سوی دیگر قضیه چنین است:
این همه گُرده از کجا تهیه می شوند؟ از کمپنی گُرده سازی یا بطن همشهریان بی بضاعت و بی نوای ما که به دلیل فقر و نداشتن لقمه نانی، به فروش کلیه‌های شان مبادرت می‌ورزند؟ پیوند کلیه و تداوی هموطنان ما که خیر، چرا از کشورهای عربی، ایران، هند و کشورهای اروپایی برای خرید کلیه و عملیات آن به هرات می‌آیند؟ آیا واقعاً عملیات در هرات مطمئن‌تر از اروپا انجام می‌شود یا قیمت یک عضو مهم بدن هموطن مستضعف ما برابر با 2 فیصد قیمت آن در کشورهای غربی است؟
پاسخ این پرسش‌ها برای همۀ ما آشکاراست، قیمت کلیه در خارج از کشور در حدود پنجصد هزار دالر است، زیرا در آن کشورها پالیسی و معیارهای برای پیوند کلیه وجود دارد و نمی‌خواهند سلامتی یک شهروند به قیمت از دست دادن صحتمندی فرد دیگر گردد، اما قیمت گُرده‌های همشهریان بی‌بضاعت و تُهی‌دست ما چندصد هزار افغانی (بنابر مجبوریت آن‌ها) تعیین شده که این می‌تواند نوعی جفا به سلامت یک انسان صحتمند و سؤ استفاده از ناتوانی و ضعف اقتصادی خانواده‌ها باشد.
نیاز است تا در قوانین صحی کشور، موادی در خصوص انتقال اعضای بدن یک فرد به فرد دیگر و قایل شدن تفاوت میان اتباع داخلی و خارجی درج شود. راهکار برای جلوگیری از آسیب پذیری افراد نیازمند و بینوا که بنابر جبر زمان اقدام به فروش کلیۀ شان می‌ورزند، سنجیده و عملی گردد تا حد اقل ارقام کلیه فروشی کاهش یافته و از جانبی از خرید کلیه‌های افراد صحتمند، ولی مستضعف به قیمت بسیار ناچیز توسط شفاخانه‌های خصوصی و فروش آن با بهای بلند به صاحبان ثروت در کشورهای اروپائی که هزاران دالر را مصرف عیش و نوش در غرب می‌کنند، ولی با هزینۀ اندک در این کشور صاحب کلیه می‌شوند، جلوگیری شود و با درنظرداشت اصل پیشرفت علوم طبی در کشور و کمک به رشد سکتور صحی خصوصی، این سکتور روش‌های دیگر برای تداوم کار شان جستجو کنند، زیرا اگر مسئولان این شفاخانه‌ها خرید و فروش کلیه را ابتکار صحی می‌خوانند، پس همان کسانی‌که در دهۀ 80 اطفال را اختطاف و سپس کلیه‌های شان به فروش می‌رساندند، نیز کسب ثروت به نام ابتکار صحی داشتند.
توقع می‌رود تا مسئولان کلینیک‌های خصوصی در پی جایگزینی اندیشۀ خدمت به همنوع برای رفاه خود و جامعه به جای اندیشۀ تجارت با جان هموطنان باشند و هرگاه قوانین کشور بر اصول قانون اساسی و شرعیت محمدی استوار است، پس دولت هم فروش اعضای بدن را از نگاه عدالت و کرامت انسانی مورد بررسی قرار دهد تا تجارت حلال جایگزین تجارت مافیایی شود و به سؤ استفاده جویی‌ها و تجارت با زندگی انسان‌ها نقطۀ پایان گذاشته شود.

#نشرشده‌_در_شمارۀ108_مجلۀ_رفاه_نوجوانان_ندای‌جوانان‌غرب‌افغانستان

اعلام آتش بس و امیدواری برای کاهش خشونت‌ها

اعلام آتش بس و امیدواری برای کاهش خشونت‌ها
نویسنده: ویس احمد حکمت
(نشر شده در شمارۀ 111 مجلۀ رفاه نوجوانان)

فرا رسیدن عید سعید فطر که در حقیقت جشن بزرگ مسلمانان جهان است، شور الهی را در قلب هر مسلمان زنده می‌نماید؛ مسلمانان پس از یک ماه عبادت و دعا به ذات اقدس الهی در این ایام متبرک، سعادت و رفاه را برای خود و همنوعان خود آرزو می‌نمایند.
بیش از چهار دهه می‌شود که افغانستان در جنگ فرسایشی و مخرب می‌سوزد و هر روز داخلات آشکار و پنهان بیگانه‌گان برای رسیدن به اهداف پلید شان از طریق تداوم این جنگ نیابتی افزایش می‌یابد؛ این مداخلات و توطئه‌سازی‌ها، اهدافی چون سود جستن از منابع طبیعی این سرزمین و استفاده از خاک افغانستان در عبور به سرحدات شمال و جنوب و یا برعکس آن را به دنبال دارد که شعلۀ آتش جنگ دیگران در خانۀ ما روشن نگه داشته شده و این آتش هر روز شعله‌ور تر می‌شود.
این جنگ‌های تحمیلی و خانمان‌‎سوز همه روزه جان، مال و حیثیت افغان‌ها را به مخاطره انداخته و روند صلح و انکشاف سرزمین را به کُندی مواجه می‌سازد؛ دشمنان صلح و رفاه سرزمین ما که توان دیدن افغانستان مرفه و مترقی را ندارند، همواره تلاش می‌نمایند تا مسیر دست یافتن به توسعه و ترقی را به روی ما بسته کنند.
این همه سنگ اندازی و مداخله، عقب ماندگی ذهنی را هم به دنبال داشته که از این آب گِل آلود با برانگیخته شدن احساسات افراد کم سواد یا بی سواد در دهات و قریه‌جات برای تخریب نظام و جامعه استفاده صورت می‌گیرد.
با درک وضعیت کنونی، نیاز است تا جامعه را با تدبیر از معضلات و چالش‌های فعلی به دور نگه داشت و با رهبری متحد و واحد به صراط‌المستقیم سوق داد؛ نقش علمای دینی در این راستا برازنده است، زیرا به اساس قانون اساسی کشور، اهداف و تعالیم دین مقدس اسلام در رهبری جامعه سهم ارزندۀ دارد.
به همین منظور، علمای کشور هفتۀ گذشته در یک کنفرانس ملی در کابل بر برادری و باهمی مسلمانان تأکید نمودند و از رهبری دولت خواهان آتش بس با طالبان شدند، رئیس جمهور غنی به این پیشنهاد علما لبیک گفت و از بیست و هفتم رمضان (شب مبارک قدر و نزول قرآن مجید) تا پنجم عید فطر با طالبان افغان اعلام آتش بس کرد؛ این آتش بس با طالبان افغان صورت می‌گیرد و گروه‌های تروریستی دیگری که در افغانستان به نبرد می‌پردازند، شامل نمی‌شوند. مأموریت حمایت قاطع در حمایت از این تصمیم حکومت افغانستان به نیروهای تحت امرش هدایت داد تا عملیات‌های تهاجمی شان را به تعویق بیاندازند. گروه طالبان نیز در پاسخ به این آتش بس، با صدور اعلامیۀ از توقف حملات شان در جریان سه روز عید سعید فطر خبر دادند.
این اعلام آتش بس که می‌تواند امیدواری‌ها برای کاهش خشونت‌ها و آغاز گفتگوهای صلح را به همراه داشته باشد، با حمایت جامعۀ جهانی و شهروندان افغان به همراه است، زیرا شهروندان خسته از جنگ چهل ساله که تشنۀ صلح و آسایش هستند، آرزو دارند تا این آتش بس تحقق یابد و عید سعید فطر که در حقیقت تعهد مجدد مسلمانان برای زیست باهمی است، در خوشی و به دور از غم و اندوه سپری شود.